Βιβλιοπαρουσιάσεις

Βιβλιοπαρουσιάσεις

Μηλέα Μετσόβου "Αμέρου" 1897-1970 - Μιχάλης Μαγειρίας

Μηλέα Μετσόβου "Αμέρου" 1897-1970 - Μιχάλης ΜαγεριρίαςTo Λεύκωμα αυτό είναι αποτέλεσμα μιας επίπονης και δύσκολης προ­σπάθειας. Καρπός της επιθυμίας ενός ανθρώπου να αναδειχθεί ο τόπος που γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Κατά τη διάρκεια της έρευνας και συλλογής επισκέφτηκα όλα τα σπίτια των συγχωριανών μου. Με λύπη μου άκουγα πως σημαντικό φωτογραφικό υλικό, είτε είχε υποστεί τη φθορά από φυσικές καταστροφές, είτε είχε χαθεί ολοσχερώς στη λαίλαπα της φωτιάς κατά τη διάρκεια της Κατοχής ή του Εμφυλίου. Είχα την αίσθηση ότι έδινα μάχη με το χρόνο. Με ενθάρρυνε η πίστη ότι η συλλογή κι η ηλεκτρονική αρχειοθέτηση του υλικού θα συνέβαλε στη διάσωση του πολύπτυχου παρελθόντος της ορεινής μου πατρίδας. Προχώρησα με την πεποίθηση ότι η αξία αυτής της δουλειάς ξεπερνά τη συγκυρία ή την έκδοση ενός λευκώματος κι ότι θα επαυξάνεται με το χρόνο καθώς θα καθίσταται ολοένα και πιο πολύ και για περισσότερους σημείο αναφοράς και μέσο αναζήτησης της πολύπλευρης ιστορίας της Μηλιάς.

Περισσότερα...

Σκεψεις για το βιβλιο του Weigand - Οι Αρωμουνοι

WeigandGustav    Διάβασα το βιβλίο του Weigand (διαπρεπής Γερμανός ρωμανιστής, βαλκανολόγος, σλαβολόγος, λεξικογράφος, διαλεκτολόγος και εθνολόγος), με τίτλο «Οι Αρωμούνοι(Βλάχοι) ,Τόμος Α, ο χώρος και οι άνθρωποι» σε μετάφραση του γεωγράφου καθηγητή  Thede Kahl .To βιβλίο προλογίζουν το Δ.Σ. του Φιλολογικού ,Ιστορικού, Λογοτεχνικού Συνδέσμου Τρικάλων, ο μεταφραστής και ο έγκριτος  ρωμανιστής βαλκανολόγος Δρ Αχιλλέας Λαζάρου.Μεταφράστηκε στα ελληνικά το 2001 (ενώ είχε γραφτεί το 1895).

    Η συνεχιζόμενη και κλιμακούμενη τελευταία ποικιλότροπη προπαγανδιστική εκστρατεία, η οποία εκπορεύεται  από το εξωτερικό και έχει ως στόχο τους Βλάχους της Ελλάδας χρησιμοποιεί ,όπως παλιά (ρουμάνικη προπαγάνδα), και το βιβλίο  αυτό ως πηγή για την επίτευξη των στόχων της(άποψη του Φ.Ι.Λ.Ο.Σ.). Έτσι καλώς έκανε ο Φ.Ι.Λ.Ο.Σ να εκδώσει το βιβλίο στα ελληνικά  για να ενημερωθεί και το ελληνικό κοινό, να  μελετήσει  και να σχηματίσει  προσωπική άποψη.

 

Περισσότερα...

Συρράκου Τοπωνύμια - Σπύρος Χ. Νταλαούτης

Συρράκου Τοπονύμια - Σπύρος Χ. Νταλαούτης«Πήρεν ο Απρίλης δώδεκα κι ο Μάης δεκαπέντε /

βγήκαν οι βλάχοι στα βουνά βγήκαν κι οι βλαχοπούλες /

βγήκαν τα μπούτσκα πρόβατα με τα λαμπρά κουδούνια...»


«Τα καλοκαίρια μου, όταν ήμουν στο Δημοτικό, τα περνούσα στις στάνες, κοντά στους αγέρωχους και περήφανους βοσκούς μας. Ηταν όλοι τους ηλικιωμένοι με σκέψη και μνήμη καθαρή, γιατί η ζωή τους δεν είχε ακόμα επηρεαστεί από την επίδραση του σύγχρονου πολιτισμού. Κάθονταν ώρες πολλές και μου διηγούνταν ιστορίες και παραδόσεις για το χωριό και τα βουνά και εγώ τις κατέγραφα σ' ένα σημειωματάριο».

Μετά τη ζωντανή παράδοση ο Σπύρος Χ. Νταλαούτης «βούτηξε» στα αρχεία της κοινότητας της γενέτειράς του. Μελέτη, σημειώσεις, έρευνα σκληρή. Χειροπιαστό αποτέλεσμα το βιβλίο του «Συρράκο - Τοπωνύμια», τηλ.: 26820-25956, αφιερωμένο στο παραδοσιακό αρχοντοχώρι των Τζουμέρκων, 52 χιλιόμετρα νοτιοανατολικά των Ιωαννίνων στην οροσειρά της Πίνδου, στα 1.200 μέτρα.

 

Περισσότερα...

Κώστας Προκόβας - Τότε που παίζαμε... Λαϊκά παραδοσιακά παιχνίδια του Λιβαδίου Ολύμπου

Κώστας Προκόβας - Τότε που παίζαμε... Λαϊκά παραδοσιακά παιχνίδια του Λιβαδίου Ολύμπου

Παιχνίδια μιας άλλης εποχής, βγαλμένα από "σκουριασμένες" μνήμες, παιχνίδια αιματηρά, επηρεασμένα από τη βαρβαρότητα του πολέμου, αλλά και παιχνίδια ρομαντικά με ένα τσούρμο πιτσιρικάδων να τρέχει στο άγνωστο κυνηγώντας το όνειρο καβάλα σε ξύλινα άλογα, παίζανε κάποτε τα παιδιά στο Λιβάδι του Ολύμπου. Ήταν η εποχή που τα κορίτσια είχαν για παιχνίδι τις αυτοσχέδιες κούκλες και τα αγόρια μπάλες φτιαγμένες από κουρέλια, τις οποίες κλωτσούσαν ανελέητα. Ήταν οι εποχή που τα κορίτσια παίζανε κουτσό πάνω στο χώμα ή πηδούσανε σχοινάκι, και τα αγόρια έπαιζαν με τις σφεντόνες ή με τους πήλινους βόλους. Ήταν η εποχή που στα παιχνίδια «δούλευε» η ομάδα. Ο πόλεμος που σήμερα παίζουν τα παιδιά στις οθόνες του υπολογιστή, στο μεταπολεμικό Λιβάδι ήταν ένας αιματηρός πετροπόλεμος που ξεκινούσε το καλοκαίρι του Αϊ Γιαννιού και συνεχιζόταν το χειμώνα με το χιονοπόλεμο με χιονομπάλες που έκρυβαν μέσα τους πέτρες. Άλλωστε τι άλλο θα μπορούσαν να παίξουν τα παιδιά που είχαν ζήσει τον πόλεμο;

 

Περισσότερα...

Κώστας Προκόβας - Οι καιροί, ο τόπος και οι άνθρωποι. Οδοιπορικό στο Λιβάδι Ολύμπου

Κώστας Προκόβας - Οι καιροί, ο τόπος και οι άνθρωποι. Οδοιπορικό στο Λιβάδι Ολύμπου - Ιστορία, Παιδεία, Παράδοση, Λαϊκός Πολιτισμός, Πρόσωπα και μνήμεςΚαινούργιους τόπους δεν θα βρούμε, δε θα βρούμε άλλες θάλασσες.

Η πόλις θα μας ακολουθεί.

Στους δρόμους θα γυρνάμε τους ίδιους.

Και στες γειτονιές τες ίδιες θα γερνάμε και μες στα ίδια σπίτια αυτά θ' ασπρίζουμε

 

Κωνσταντίνος Καβάφης

 

 

Οι άνθρωποι είναι οι μνήμες τους. Α-λήθεια είναι η μη λήθη, δηλαδή η μνήμη μας. Ζούμε σε περίεργες εποχές, όπου η μνήμη τείνει να θεωρηθεί ως κοινωνικό και πολιτικό μειονέκτημα, ενώ η αμνησία χρησιμοποιείται ως υπόστρωμα για διεργασίες επιβολής και εδραίωσης μιάς νέας τάξης πραγμάτων. Ζούμε μέρες όπου μας θέλουν αμνήμονες, θέλουν στο μυαλό μας να αποτυπώνεται μόνο το εφήμερο, το εύπεπτο, το άκριτο, το εμπορεύσιμο, το αναλώσιμο. Οι μνήμες μας πλέον -και πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε το ταχύτερο δυνατόν όλοι μας- είναι μια μορφή αντίστασης κατά του ευτελούς, του υπερφίαλου. Ουσιαστικά είναι μορφή αντίστασης κατά του ανήθικου.

Οι μνήμες μας επομένως είναι τα αντισώματά μας στην ασθένεια της μεταπρατικής λογικής των πραγμάτων, είναι τα τιμαλφή της ιστορίας μας, είναι η γνώση μας, είναι τελικά οι αλήθειες μας.

Ο Σύλλογος Λιβαδιωτών Θεσσαλονίκης ‘Ο Γεωργάκης Ολύμπιος’, με τα 102 χρόνια ζωής (έτος ιδρύσεως το 1908) και τους χιλιάδες ανθρώπους που πέρασαν από τις γραμμές του, έχει αποκτήσει πλέον μία συλλογική μνήμη, που έχουμε όλοι μας την υποχρέωση και να την διαφυλάξουμε και να την μεταδώσουμε στους νεότερους.

 

Περισσότερα...

"Στο σύνορο" - Βασίλης Νιτσιάκος

"Στο σύνορο" - Βασίλης Νιτσιάκος«Στο σύνορο» τιτλοφορείται το νέο βιβλίο του καθηγητή του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων Βασίλη Νιτσιάκου, που κυκλοφορείται από τις εκδόσεις «Οδυσσέας».

Πρόκειται για ένα πολυσέλιδο έργο (470 σελίδες), προϊόν πολύχρονης έρευνας στις δυο πλευρές του ελληνο-αλβανικού συνόρου. Μετά από μια κριτική εισαγωγική αναφορά στην έννοια της «διεθνικής  μετανάστευσης», στις νεότερες θεωρίες για το μεταναστευτικό φαινόμενο και στις σχετικές μεθόδους, ο συγγραφέας, με τον τρόπο των περιηγητών του 19ου αιώνα, λογοτεχνική διάθεση, αυτο-αναφορικότητα και, κυρίως, με την εθνογραφική μέθοδο της πυκνής περιγραφής, περιδιαβαίνοντας και διασχίζοντας συχνά τη γραμμή που οριοθετεί το ελληνικό από το αλβανικό κράτος, συγκροτεί αφηγήσεις που τέμνουν τα όρια των σχετικών επιστημονικών κλάδων και αναδεικνύουν το σύνορο ως σημαντικό μεθοδολογικό εργαλείο για την κατανόηση των συλλογικών ταυτοτήτων (τοπικών, εθνοτικών και εθνικών).

 

Περισσότερα...

Λεύκωμα: H καρδιά της Πίνδου - Ανθούσα Ασπροποτάμου

Λεύκωμα: H καρδιά της Πίνδου - Ανθούσα ΑσπροποτάμουΈνα Λεύκωμα ταξιδεύει, κρατώντας στις αποσκευές του τη ζωή ενός χωριού χωμένου στην καρδιά της Πίνδου.

Εικόνες από το χθες και το σήμερα, εικόνες από τις τέσσερις εποχές του έτους, εικόνες σιωπής και ήχου από κλαρίνο, εικόνες κοινής ζωής και παραδόσεων, εικόνες φύσης και ανθρώπων, ψηφίδες που παλεύουν να συμπληρώσουν τη μεγάλη εικόνα ενός μικρού χωριού, βαφτισμένου από τον Ασπροπόταμο-Αχελώο με ελατίσιο ξύλο, βουνίσια πέτρα και ποταμίσιο γλυκό νερό: Ανθούσα.


Ένα Λεύκωμα-καράβι, που βιράρει με προορισμό τις καρδιές ανθρώπων που νοσταλγούν, ονειρεύονται, δραπετεύουν από την καθημερινή τύρβη και πάνω απ' όλα χαίρονται σαν παιδιά την επαφή με τη φύση και τους ανθρώπους της.


"Παρακαλούμε να απενεργοποιήσετε τα κινητά σας τηλέφωνα": σ' αυτό το ταξίδι πομπός και δέκτης είναι η ψυχή.

 

 

Περισσότερα...