Βιβλιοπαρουσιάσεις

Οι γηγενείς Μακεδονομάχοι πολέμησαν και αυτοί για την ελευθερία της Μακεδονίας, αλλά διέφεραν σε πολλά από τους επήλυδες Μακεδονομάχους, από τον Παύλο Μελά, τον Γεώργιο Τσόντο-Βάρδα, τον Ιωάννη Καραβίτη και άλλους, Ελληνικής, Βλαχικής, Αλβανικής ή Σλαβικής Φωνής, πολέμησαν για την Ελληνική Μακεδονία από κοινού με τους αλλους Έλληνες Μακεδονομάχους.

Του Γιωργου Συνεφάκη.
Πριν ξεκινήσω την ομιλία μου για το βιβλίο «ΤΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΤΟΥ ΛΙΒΑΔΙΟΥ ΟΛΥΜΠΟΥ» με συγγραφείς τον Κώστα Προκόβα και τον καθηγητή του Α.Π.Θ. Νίκο Κατσάνη, επιτρέψτε μου ένα μικρό σχόλιο, φαινομενικά εκτός θέματος:
Θα ήθελα να τονίσω έντονα το πόσο σημαδιακή είναι αυτή η σημερινή ημέρα. Συμπυκνώνει όλο αυτό που εγώ τουλάχιστον θεωρώ ότι είναι η Ελλάδα μας. Η άλλη Ελλάδα, η Ελλάδα της ευαισθησίας, η Ελλάδα της τρυφεράδας, αυτή που δεν ακκίζεται ή αποχαυνώνεται μπροστά στις οθόνες της τηλεόρασης, η Ελλάδα η σεμνή, η πραγματική Ελλάδα μας. Ένα μείγμα, ένα κράμα χαρμολύπης, όπου το συγκινησιακό εναλλάσσεται διαρκώς, μεταπηδάει με απόλυτα αρμονικό τρόπο από τη λύπη στη χαρά, από το τραγικό στο χαρωπό, από την δυσθυμία στην ανάταση της ψυχής, από το δάκρυ στο χαμόγελο. Κι αυτή η σύζευξη θα έλεγα ότι γίνεται με έναν τρόπο απολύτως ανθρώπινο, με έναν τρόπο απέριττης ευγένειας και ομορφιάς. Από το ετήσιο μνημόσυνο λοιπόν του πολυαγαπημένου μας Γιάννη Τριάρχου που τόσο μου λείπει -όπως και σε όλους μας-, στην παρουσίαση των βιβλίων του πολυαγαπημένου μας Κώστα Προκόβα. Από το “Αιωνία σου η μνήμη Γιάννη μας”, στο “Να είσαι πάντα γερός Κώστα μας”. Ένα δωρικό μεγαλείο. Από τη λύπη στη χαρά. Αυτή είναι η απόλυτη επιτομή της χαρμολύπης. Είναι τελικά ο κοινωνικός μας πλούτος, η συναισθηματική μας εστία, ο οίκος της ψυχής μας, το απόλυτο ελληνικό Ήθος, με την αρχαία έννοια του όρου. “Φύλαγέ λοιπόν Θεέ μου τουλάχιστον όσα έχουν πεθάνει”, αλλά “Φύλαγέ επίσης Θεέ μου και όσα δεν θα πεθάνουν ποτέ”. 

Έχουμε μπει για τα καλά σε μια εποχή τεχνολογικής επανάστασης που οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές με τα δίκτυα επικοινωνίας, τα ηλεκτρονικά ταχυδρομεία, η μα:ική παραγωγή και υπερκατανάλωση υλικών αγαθών έχουν αλλάξει τελείως τη Ζωή μας, την έχουν κάνει πιο ξεκούραστη, πιο άνετη, αλλα ταυτόχρονα πιο απαιτητική και πιο αγχώδη. Πανάρχαια ήθη και έθιμα ατονούν και αχρηστεύονται και οι ανθρώπινες σχέσεις όλο και πιο πολύ χαλαρώνουν. Επιπλέον οι ισορροπίες έχουν διαταραχθεί και το φυσικό περιβάλλον καταστρέφεται αλόγιστα. Στα πλαίσια αυτών των ραγδαίων αλλαγών πολλα παραδοσιακά επαγγέλματα χάθηκαν ή εξελίχθηκαν.

Η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, το 2010, μετέφρασε, κυκλοφόρησε και παρουσίασε πανηγυρικά το μνημειώδες έργο του καθηγητού Ντούσαν Πόποβιτς, Αρμάνοι Βλάχοι στα Βαλκάνια. Στις 499 σελίδες του τεκμηριώνει, βάσει Αρχείων, τη μακραίωνη επιβλητική παρουσία των βλαχοφώνων Αρμάνων Ελλήνων στα Βαλκάνια και στην ΑυστροΟυγγαρία, όπου καλλιέργησαν τα Ελληνικά Γράμματα, διέδωσαν τον ελληνικό πολιτισμό, κυριάρχησαν στην οικονομία και στην τοπική κοινωνία, ευεργέτησαν πλουσιοπάροχα το Γένος, συνέδραμαν δημιουργικά τους συνοίκους Λαούς και δημιούργησαν την αστική τάξη πολλών βαλκανικών χωρών. Σήμερα οι ύστατες οπισθοφυλακές τους αποτελούν στρατηγική εφεδρεία της Ελλάδος. Οι ανεκτίμητες πληροφορίες του βιβλίου παραμένουν ακόμη άγνωστες στην επιστήμη, στις ηγεσίες και στην κοινή γνώμη της χώρας. Προάγουν, όμως, την εθνική αυτογνωσία - προϋπόθεση απαραίτητη για την υπέρβαση της εθνικής κρίσης.
Πιστή στην αποστολή της η Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών προσφέρει στους Εταίρους και στους φίλους της τον μνημειώδη τόμο στην τιμή των 5 ευρώ. Η προσφερομένη τιμή είναι συντριπτικά κατώτερη από το κόστος παραγωγής. Κάθε ενδιαφερόμενος μπορεί να προμηθευθεί το βιβλίο στο ισόγειο βιβλιοπωλείο της Εταιρείας, οδός Εθνικής Αμύνης 4 Θεσσαλονίκη 546 21, ώρες 8.00΄-14.00΄. Επικοινωνία: τηλ: 2310260150, fax: 2310271501, e-mail: ems[@]ems.gr

Αν και δεν είμαι ιστορικός έπρεπε να γράψω το χρονικό για να αποδοθεί κάποτε φόρος τιμής στους ντόπιους και σε αυτούς που ήρθαν από μακρινά μέρη θυσιάζοντας εαυτούς για να λυτρωθεί αυτό το πανάρχαιο αλλά καταδικασμένο κομμάτι της ηπειρωτικής γης.

Άηντιτσι σ’ αντουτσέμου αμίντι άνιε ατσέγι τιρκούτσιε / γιου κιντά κιντέζιε ριμένιε ατσέγι βρούτσιε.
Ελάτε να θυμηθούμε τα περασμένα χρόνια / όταν τραγουδούσαν οι τραγουδοποιοί, οι αγαπημένοι Βλάχοι.